Το δηλητήριο της μέλισσας καταστρέφει τον ιό HIV.

Μία ουσία που εντοπίστηκε στο δηλητήριο της μέλισσας, η μελιτίνη, καταστρέφει τον ιό HIV, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Οι γιατροί του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, όπου διεξάγονται οι συγκεκριμένες έρευνες, υποστηρίζουν ότι εφόσον η ουσία αυτή αποδειχθεί πραγματικά αποτελεσματική, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρασκευή ενός τζελ που θα εμποδίζει την μετάδοση του ιού κατά τη σεξουαλική επαφή.
Με αυτόν τον τρόπο, συνεχίζουν οι επιστήμονες, ο φονικός ιός θα αντιμετωπιστεί ριζικά, αφού ουσιαστικά θα εμποδίζεται η αρχική μόλυνση.

Σημειώνεται ότι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται σήμερα για την αντιμετώπιση του AIDS, απλώς καθυστερούν τον πολλαπλασιασμό του ιού μέσα στον οργανισμό.

Πηγή :newsbomb.gr

Η μέλισσα προστατεύει την άγρια βλάστηση

Χωρίς τις μέλισσες η τροφή μας θα περιορίζονταν σε καλαμπόκι, ρύζι και σιτάρι. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το 84% από τα καλλιεργούμενα φυτά χρειάζονται τη μέλισσα για επικονίαση ενώ το 80% της άγριας βλάστησης οφείλεται στις μέλισσες! Γενικότερα πάντως τα έντομα αυτά, που θεωρούνται τα σπουδαιότερα από οικονομικής άποψης για τον άνθρωπο, συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στο 15-30% της παραγωγής τροφίμων.
«Ευτυχώς, για μας, η μέλισσα είναι ένα ανθεκτικό και ευπροσάρμοστο στις αντιξοότητες έντομο», όπως εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο εντομολόγος, καθηγητής Γεωπονίας του ΑΠΘ, Ανδρέας Θρασυβούλου και τονίζει πως «Χάρις στους μελισσοκόμους οι πληθυσμοί της μέλισσας είναι περισσότεροι από πέρσι στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα τα μελίσσια (οι κυψέλες) αυξήθηκαν από 1.200.000 σε 1.560.000».
«Το πρόβλημα εντοπίζεται στις αγριομέλισσες, που επηρεάζονται αρνητικά από τη μονοκαλλιέργεια, τα δηλητήρια και τις πυρκαγιές. Τα άγρια έντομα είναι εξίσου χρήσιμα και πρέπει να προστατευτούν. Υπάρχουν τουλάχιστον 20.000 διαφορετικά είδη άγριων μελισσών. Κάθε είδος είναι εξειδικευμένο στην επικονίαση συγκεκριμένων φυτών».
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αγριομέλισσες που παίρνουν από τις ορχιδέες, εκτός από τη γύρη, το λάδι του φυτού για να αποκτήσουν το άρωμα εκείνο που θα τις κάνει να προσελκύσουν τις θηλυκές. Προκύπτει έτσι, πως οι συγκεκριμένες μέλισσες σε μια σχέση αλληλεξάρτησης, από τα σοφά καμωμένα σχέδια της φύσης, χρειάζονται τις ορχιδέες για να αναπαραχθούν και οι ορχιδέες τις μέλισσες για να πολλαπλασιαστούν.
«Όλα αυτά μας δείχνουν πόσο πολύ συμβάλει η μέλισσα στη διατήρηση του περιβάλλοντος: Συνδράμει στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, βοηθά στον εμπλουτισμό του εδάφους με οργανικές ουσίες και στην προστασία της γης από τη διάβρωση».

Πηγή: Μελισσοκομία  Κωνσταντίνου